New World Life.


 
PortalIndexFAQZoekenGebruikerslijstRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Over de diverse naties

Ga naar beneden 
AuteurBericht
William
Admin
avatar

Registratiedatum : 23-08-10
Aantal berichten : 168

Personage.
Status:: Gouverneur

BerichtOnderwerp: Over de diverse naties   do aug 26, 2010 11:10 am

Groot-Brittannië(13 koloniën)
De dertien koloniën (Engels: Thirteen Colonies) waren de Britse koloniën aan de oostkust van Noord-Amerika die in 1775 in opstand kwamen en op 4 juli 1776 hun onafhankelijkheid uitriepen als de Verenigde Staten van Amerika. De dertien strepen van de vlag van de Verenigde Staten symboliseren deze dertien koloniën.

De dertien koloniën werden gevestigd tussen 1607 (Virginia) en 1733 (Georgia). Na de onafhankelijksverklaring vormden de dertien koloniën de eerste dertien staten van de VS.

Deze koloniën verschilden nogal van elkaar, zowel door de geografische ligging als door de heersende opvattingen. In het algemeen kunnen in de 18e eeuw drie groepen worden onderscheiden:

1.In het noorden, in New England, lagen vrij onvruchtbare, rotsachtige gebieden. Daar bloeide de nijverheid en visserij en werd er vooral handel gedreven. De puriteinse, calvinistische waarden overheersten.
2.Ten zuiden van New England lagen streken met meer variatie. New York, New Jersey en Pennsylvania waren kosmopolitischer dan de meer noordelijk gelegen gewesten. New York was als smeltkroes van allerlei natiën vooral een handelsstad en vandaar ook veel losser dan Boston dat noordelijker lag. Philadelphia was in de 18e eeuw de grootste stad van de Engelse koloniën.
3.Een derde groep koloniën strekte zich ten zuiden van New York en Pennsylvanië uit. Het waren agrarische, vruchtbare gebieden die rijst, indigo, tabak en andere gewassen teelden. De plantages die door Afrikaanse slaven werden bewerkt lagen meer in de kuststreken en werden geleid door aristocratische families. Meer landinwaarts, tegen het gebergte, woonden en werkten vrije boeren met een meer democratische instelling.
Hoe belangrijk deze verschillen politiek gezien ook waren in de 18e eeuw, geleidelijk aan werden ze in de loop van de 19e en vooral de 20e eeuw afgezwakt en genivelleerd.

De koloniën waren (van noord naar zuid):

New England:
de provincie New Hampshire, nu de staat New Hampshire
de provincie Massachusetts Bay, nu de staten Massachusetts en Maine
de kolonie Rhode Island and Providence Plantations, nu de staat Rhode Island
de kolonie Connecticut, nu de staat Connecticut
De Middle Colonies (voormalig Nieuw-Nederland):
de provincie New York, nu de staat New York
de provincie New Jersey, nu de staat New Jersey
de provincie Pennsylvania, nu de staat Pennsylvania
de kolonie Delaware, nu de staat Delaware
De Southern Colonies:
de provincie Maryland, nu de staat Maryland
de kolonie en dominion Virginia, nu de staat Virginia
de provincie (later koninklijke kolonie) North Carolina, nu de staat North Carolina
de provincie South Carolina, nu de staat South Carolina
de provincie Georgia, nu de staat Georgia
Maine werd bij de onafhankelijkheid van de VS onderdeel van de deelstaat Massachusetts en kreeg pas in 1820 status van aparte staat.

Vermont was een onafhankelijke republiek gesticht in 1777 uit grondgebied van de koloniën New York en New Hampshire. In 1791 voegde de republiek zich bij de VS en werd de 14e staat.

Nederlandse koloniën(Manhattan)
De Belg (Waal) Peter Minuit kocht Manhattan voor de Republiek der Verenigde Nederlanden van indianen voor fl 60 (zie de brief hiernaast). De prijs komt neer op 680 euro (prijspeil 2006; ongeveer $1000) [5]. Als oppervlak van "'t eylant Manhettes" wordt gemeld 11000 morgen, wat neerkomt op 94 km², groter dan de huidige deelgemeente Manhattan. De vestiging in 1625 was het begin van Nieuw-Amsterdam, waaruit New York voortkwam.
Er bestaan verschillende verhalen over de oorsprong van de naam Manhattan. Volgens het ene verhaal komt het van de Manna Hatta indianen die op het eiland zouden hebben geleefd. Een ander verhaal zegt dat Mannahatta in het Lenapi-dialect "Eiland met de heuvels" zou hebben betekent. De naam Manhattan zou ook volgens de overlevering van het Delaware en Mohikaans indiaanse woord "Manna-ha-ta" komen, wat zoveel betekent als: Plek van dronkenschap. Henry Hudson, ontdekkingsreiziger in Nederlandse dienst, zou in 1609 een aantal opperhoofden uitgenodigd hebben in zijn hut en hen dronken gevoerd hebben. Deze twee stammen doopten het gebied hierna in "Manahachtanienk" wat zoveel betekent als: het eiland waar wij ooit dronken zijn geweest

Franse koloniën
Louisiana (Frans: La Louisiane) is een historische regio in Noord-Amerika die deel uitmaakte van de Franse kolonie Nieuw-Frankrijk.
Louisiana was veel groter dan de tegenwoordige Amerikaanse staat Louisiana en behelsde het hele stroomgebied van de Mississippi, van de Grote Meren tot de Golf van Mexico en van de Rocky Mountains naar de Appalachen. Het lag dus tussen Nieuw-Spanje in het westen en de Britse Dertien Kolonies (die in 1776 onafhankelijk werden als de Verenigde Staten) in het oosten.
Het gebied werd verdeeld in Opper-Louisiana (Haute-Louisiane) en Neder-Louisiana (Basse-Louisiane), gescheiden door de Arkansas-rivier. De belangrijkste plaats was de havenstad La Nouvelle-Orléans (New Orleans) aan de monding van de Mississippi, gesticht in 1718. Andere plaatsen die gesticht werden in Louisiana en nog steeds hun Franse naam dragen zijn St. Louis, Detroit, Baton Rouge en Mobile.
De Franse ontdekkingsreiziger René Robert Cavelier de La Salle noemde het gebied in 1682 Louisiana ter ere van koning Lodewijk XIV van Frankrijk. Sinds het eind van de 17e eeuw werd in het gebied een uitgebreid netwerk van forten gebouwd langs rivieren. Deze werden gebruikt voor handel met de inheemse bevolking (indianen), voornamelijk de lucratieve pelshandel.
De bevolking van het gebied was zeer gemengd. Naast de inheemse bevolking waren er, voornamelijk in het gebied rond New Orleans, veel arme Franse kolonisten, zoals criminelen, prostitués en zwervers die gedwongen werden om naar Louisiana te vertrekken, maar ook cajuns die gevlucht waren uit de Franse kolonie Acadië. Verder waren er vluchtelingen uit Saint-Domingue - dat na een slavenopstand in 1804 onafhankelijk werd als Haïti -, vluchtelingen voor de Franse Revolutie, Spaanse kolonisten, creolen en Afrikaanse slaven. Naar schatting werden er alleen al tussen 1719 en 1743 zo'n 6.000 slaven vanuit Afrika naar Louisiana gebracht om op de plantages te werken.

Jacques Cartier, een Franse ontdekkingsreiziger, bezocht het gebied in 1534, plantte een kruis op het schiereiland Gaspésie en eiste het gebied op voor de Franse koning Frans I. Het gebied werd Nieuw-Frankrijk (La Nouvelle-France) genoemd. In 1541 trachtte hij in de omgeving van de huidige stad Québec een kolonie, Charlesbourg-Royal, te stichten maar zijn poging mislukte.

In 1608 stichtte Samuel de Champlain de eerste permanente vestiging in Canada, aan de Saint Lawrencerivier, op de plaats waar nu de stad Québec ligt. Montréal werd in 1642 gesticht door Paul de Chomedey de Maisonneuve en kreeg de naam Ville-Marie.

De Britten ondernamen verscheidene pogingen om hun Noord-Amerikaanse koloniën uit te breiden ten koste van Nieuw-Frankrijk. Uiteindelijk versloegen zij in 1759 het Franse garnizoen onder generaal Louis-Joseph de Montcalm bij de huidige stad Québec. Dit leidde tot het einde van de kolonie Nieuw Frankrijk: met het Verdrag van Parijs in 1763 stond Frankrijk zijn koloniën in Canada af aan Groot-Brittannië. Voor de Franse bevolking van de koloniën betekende dit dat zij nu onder Brits bestuur vielen. De Britse politiek van assimilatie mislukte echter, en in 1774, uit angst dat de Franstalige bevolking van Québec (zoals de kolonie nu heette) zich zou aansluiten bij de rebelse dertien kolonies in het zuiden (de latere Verenigde Staten), nam het Britse parlement de Quebec Act aan, die de Franse wet, de rooms-katholieke godsdienst en de Franse taal in de kolonie erkende. De maatregel kon niet verhinderen dat Amerikaanse revolutionairen in 1775 Québec binnenvielen. Zij werden echter bij de stad Québec door de Engelsen verslagen.

In 1791 werd de kolonie Québec opgedeeld in Laag-Canada (de latere provincie Québec) en Hoog-Canada (het latere Ontario. Deze verdeling werd doorgevoerd om de Loyalistische Amerikaanse kolonisten en Britse en Ierse immigranten in Hoog-Canada konden leven onder Britse wetten en instellingen, en de Franstalige bevolking van Laag-Canada Franse wetten en de katholieke godsdienst konden behouden. Desondanks bleef er veel wrijving en ontevredenheid bestaan onder de bevolking van beide kolonies. In 1837 leidde dit tot een gewapende opstand tegen het Britse bestuur, die met moeite door de Britten onderdrukt werd. De leiders van de opstand worden nu nog in Québec als helden vereerd. Als gevolg van de opstand werd Canada in 1841 door de Act of Union herenigd.

Nieuw Spanje
Florida werd in 1513 door Juan Ponce de León ontdekt. Daarna verkenden andere ontdekkingsreizigers het gebied. Onder anderen waren dat Pánfilo de Narváez - in 1528 - en Hernando de Soto tussen 1539 en 1542. Daarna hebben nog vele anderen Florida verder verkend. In 1556 stichtte Pedro Mendendéz St-Augustine, de oudste nog bestaande permanente vestiging van Europese kolonisten in de VS. In 1586 ging Francis Drake naar Florida en verwoestte St-Augustine. In 1607 vestigden de Engelsen zich in Virginia. Daardoor werden de Spanjaarden naar het zuidoosten 'geduwd'. Daarna trokken de Engelsen verder naar het zuiden en moesten de Spanjaarden het opgeven in 1763. De Engelsen verdeelden Florida in oost- en west-Florida. In 1783 viel het gebied weer in handen van de Spanjaarden, maar in 1819 werden de Spanjaarden door het Adams-Onísverdrag gedwongen Florida aan de V.S. te geven. Dat kwam omdat Andrew Jackson in 1818 Florida was binnengevallen. Toen kwamen er veel blanken in Florida wonen, die problemen kregen met de Indianen. Daardoor begon de Seminolenoorlog die van 1835 tot 1842 duurde. In 1845 werd Florida de 27ste staat van de V.S.

Iroquois/Irokezen
De Irokezen, Iroquois of Haudenosaunee vormen een confederatie van vijf en later zes taalkundig en etnisch aan elkaar verwante volken in Noord-Amerika. In dit verband spreken we dan ook van "The Six Nations" (de zes naties). De Iroquois noemen zichzelf gezamenlijk Haudenosaunee, letterlijk vertaald, volk van het "longhouse". De oorspronkelijke vijf "nations" zijn van oost naar west: Mohawk (Kanien’kehaka), Oneida (Onyota’a:ka), Onondaga (Onoda’gega), Cayuga (Gayugaho:no), Seneca (Ondowahgah). De Tuscarora (Skaruren) kwamen hier in de eerste helft van de 18e eeuw bij.

De Haudenosaunee beschouwden zichzelf als een trotse krijgersnatie en noemden zichzelf van oorsprong Ongwe Hongwe, "mannen die alle anderen overtreffen"; toch konden ze in hun hoogtijdagen hoogstens duizend krijgers op de been brengen. De verliezen die ze leden in de strijd compenseerden ze door regelmatig een deel van de gevangenen te adopteren in hun eigen volk. In de 18e eeuw dwong de behoefte aan een demografische versterking van hun gemeenschappen Haudenosaunee-krijgers steeds verder naar het westen te trekken, tot voorbij de Grote Meren.

Cherokee
Naties en Tribes/Bands die erkend zijn door de federale overheid van de Verenigde Staten, en 250.000 door de overheid erkende Cherokee vertegenwoordigen, hebben hoofdkwartieren in Tahlequah, Oklahoma (de Cherokee Nation en United Keetoowah Band of Cherokee Indians). Door de staat erkende tribes of bands hebben hoofdkwartieren in Georgia, Missouri en Alabama. Andere kleine en niet-erkende bands hebben hoofdkwartieren in Arkansas, Missouri, Tennessee en andere plekken in de Verenigde Staten.

In een documentaire uit 1984, "Spirit of the fire", werd de geschiedenis van de Keetoowah Nighthawk Society verkend, en het behoud van traditionele ceremoniën en rituelen die nog steeds gehouden worden door de Cherokee sinds hun aankomst in Oklahoma. Deze groep blies vanaf begin 20e eeuw de traditionele spiritualiteit onder de Cherokee nieuw leven in. Heden ten dage zijn er zeven traditionele dansplekken in Oklahoma, en deze zijn ofwel van de Keetoowah-traditie dan wel van de Four Mothers Society.

Van de spelling van het woord "Cherokee" werd ooit gedacht dat het de naam van hun taal was, "Tsalagi". Dit werd waarschijnlijk fonetisch opgeschreven in Portugees (of in het Barranquenhodialect, gezien de herkomst van deSoto) als Chalaque, vervolgens in het Frans als Cheraqui, en uiteindelijk in het Engels als Cherokee.

De Cherokeetaal kent geen "r" klank, en daarom wordt het woord Cherokee in hun eigen taal uitgesproken als Tsa-la-gi, aangezien deze klanken het meest lijken op Cherokee. Een zuidelijke groep Cherokee sprak, na het contact met Europeanen in Georgia en Alabama gedurende de 18de eeuw een taal waarin wel een rollende 'r' voorkomt. Het oude Ah-ni-ku-ta-nidialect en dialecten in Oklahoma kennen geen 'r' klank.

Het woord Cherokee komt oorspronkelijk uit het Choctaw. Het werd afgeleid van het woord Cha-la-kee, wat "zij die in de bergen leven" of "zij die in de grotten leven" betekent.


Seminole
Deze indianen woonden oorspronkelijk in Georgia maar zijn verdreven naar Florida, ze zijn dus erg vaak in conflict met, met name de Spanjaarden maar zo nu en dan ook met de Engelsen. Ze zijn goede booschutters

Bron: wikipedia
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Over de diverse naties
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
New World Life. :: Algemene Informatie. :: Informatiebalie.-
Ga naar: